Pierwszą grupę stanowią teorie, w których przyjmuje się, że lęk jest wywołany szczególnym rodzajem zagrożenia, bo dotyczącym własnego „ja”. May (1950) uważa, że w sytuacji zagrożenia podstawowych wartości, przez które realizuje się osobowość i które są warunkami egzystencji osobowości, własnego „ja”, pojawia się lęk. Innymi słowy – lęk wynika z dezintegracji osobowości lub obawy przed nią. Podobnie ujmuje to Rogers (1951), który przyjmuje, że duża rozbieżność pomiędzy „ja” realnym i „ja” idealnym, a tym samym niska samoocena i poczucie braku integracji osobowości, stanowi zagrożenie dla „ja”, będące źródłem lęku. Przy takim ujęciu nie jest sprecyzowane zagrożenie jako takie ani warunki, w których się może ono pojawić, ale to, czego ono dotyczy, czyli osobowości. Rzeczywiście trudno byłoby określić wszystkie rodzaje sytuacji, w których jest zagrożone „ja”, jest ich bowiem zbyt wiele. Trzeba oczywiście pamiętać, że chodzi tu o subiektywnie spostrzegane zagrożenie „ja”. Jak się okazuje, w innych koncepcjach opisane są głównie właściwości sytuacji i warunki stanowiące zagrożenie i wywołujące lęk.
Kidprotect Podaruj Zycie Rodzic Po Ludzku Fundacja Avalon Fundacja Hobbit